Salta naar Cafayate

Aangekomen in Salta halen we onze huurauto op, we hebben gekozen voor een standaard auto, geen 4 wheel drive. We rijden naar onze homestay en wennen een beetje aan het verkeer. Wie heeft wanneer voorrang is me nog niet duidelijk, maar gelukkig rijdt men rustig. We gaan een biertje drinken en komen in een barretje waar leuke muziek wordt gedraaid, ze vragen ons om een plaatje op de spotify lijst te zetten en om en om kiezen we een nummer. De lichten gaan uit, de bar sluit, maar we gaan nog ff door. Best gezellig.

Na ons ontbijt vertrekken we naar Cafayate, 200km ten zuiden van Salta. Pakweg 4,5 uur rijden met tussenstops om mooie rots formaties te bekijken, als er wat auto’s aan de kant staan weten we dat er iets te zien valt.

Adembenemend

Prachtige mooie kloof die een beetje denken doet aan Petra Jordanië.

We stoppen wel 10 keer om enkele mooie foto’s te maken, erg indrukwekkend. De hele route is fantastisch om te rijden.

Onderweg naar Cafayate Ruta 68
Wow

7 grens stempels in een dag

Vanochtend aan de Braziliaanse kant, eerst uitchecken uit Argentinië, inchecken Brazilië en na de watervallen aan de Braziliaanse kant, uitchecken Brazilië en inchecken Paraguay. Helaas is het zondag en zijn de winkels in Paraguay gesloten. Schijnbaar is het hier een stuk goedkoper. Mega grote winkels en aan de Braziliaanse kant weinig tot geen. We wandelen er een klein stukje, maar al snel gaan we terug naar Brasil.

Als we terug zijn in Brazilië krijgen we geen stempel, straks weer wel als we eruit gaan, echter is dit de stempel voor binnen komen, als ze ons maar niet gaan zoeken, want we verlaten Brazilië en checken in in Argentinië.

Paraguay’s vlag, we voelen ons thuis.
Weer terug in Brasil.
Als we over de brug lopen zie je de mega stores

Van Estancia naar Iguazú watervallen “Cataratas”

3 dagen paardrijden, in de ochtend 3 uur & na de lunch ( asado) met siësta nog eens 3 uur, een beetje spierpijn, maar vooral een knie op slot als ik er vanaf stap. De Estancia doet het goed, we worden prima verzorgd en de Gauchos zijn top. Na de derde dag gaan we met de nachtbus terug naar Buenos Aires en dan in de middag naar Iguazú.

Door de wetlands van Esquina
Zwemmen met mijn paard Helena
Oefenen met lasso, best lastig

In Iguazú gaan we de eerste dag naar de Braziliaanse kant en pikken we later ook nog ff Paraguay mee voor een stempel.

Als we de bus richting Brazilië pakken, blijken we in de verkeerde te zitten, deze gaat naar het drie landen punt van Paraguay, Brazilië en Argentinië. De buschauffeur laat ons bij een station waar we over kunnen stappen eruit en nu pakken we de goede bus.

Cataratas Iguazú

De watervallen zijn super, groots en heel indrukwekkend. We wandelen er 4 uur en daarna terug naar het drie landen punt om een stempel van Paraguay te halen.

Estancia Don Joachim

Met de nachtbus over hobbelige wegen kunnen we toch redelijk slapen, omdat we een luxe bus en als we aankomen ( een uur te laat) staat Don ons op te wachten bij het busstation. We babbelen wat en zijn vrouw blijkt samen met Maxima naar school te zijn geweest. Als we aankomen bekijken we ff kort de Estancia en we gaan nog wat slapen, 9 uur is het ontbijt.

Pierre te Paard over de pampa’s van de estancia

Na het ontbijt gaan we paardrijden, 3 uur en gelijk doe ik mee met de galoppeer groep, nog niet helemaal de controle, maar het gaat best aardig zegt onze Gaucho Fabian.

Door de wetlands van de Corrientes, de honden zwemmen mee.

Na de lunch, een asada met heerlijk vlees gaan we weer 3 uur te paard, als we terug zijn kan zowat niet meer van het paard. Laat staan nog lopen.

Prachtige natuur met natte voeten.

Desiree komt aan in Ba

Vandaag spreek ik af met Dees op Plaza de Mayo en daar start de Free tour gegeven door mij. Eerst een rondje over het plein met het Casa Rosado voor ons, de nieuwe president van Argentinië is aanwezig, dat zie omdat het kleine Argentijnse vlaggetje onder de grote hangt. Dan lopen we de Av. Mayo tot aan het Parlementsgebouw, uiteraard een café leche met een zoetigheid erbij.

Dees is er, vandaag gelukkig wat koeler en het regent.

Daarna wandelen we San Telmo door, een oude wijk met boetiekjes en een overdekte markthal waar tegenwoordig eet tentjes in gevestigd zijn. Straks vertrekken we met de nachtbus naar onze Estancia Don Joachim, 3 dagen paardrijden.

Prachtige decoratieve kleding
Muziek instrument, prachtige klanken die worden opgewekt door met een natte vinger over de pijpjes te wrijven, je hoort het geluid door het hele museum zingen
Mooie moderne kunst

Terug naar BA

Over een paar dagen komt Desiree en dan gaan we samen op pad.

De weg terug vanuit Cabo Polonio kan niet in een dag, eerst naar MV, 5 uur in de bus en dan een overnachting. Dit keer heb ik een prachtig Hostel gevonden waar twee Braziliaanse dames gitaar zitten te spelen. Het nr. Kayleigh komt voorbij en ik zing het uit volle borst mee, dan nodige de dames me uit om mee te zingen. Een gezellige avond in een leuk hostel tot gevolg. Vroeg in de middag vertrek ik met de bus naar Colonia 2,5 uur en met de boot over de Rio de la Plata terug naar BA waar ik in het zelfde gezellige hostel 4 dagen zal bivakkeren.

17-12-2019 vandaag ga ik naar de begraafplaats cementerio de la Ricoleta waar oa Eva Perón haar laatste rustplaats heeft gekregen in het familie graf van Duarte. Dit ging niet zonder slag of stoot, haar lichaam is zelfs een aantal jaren in Milaan begraven geweest. Zoek maar eens op, een interessante vrouw die ooit de machtigste vrouw op de wereld was.

Het Duarte graf met Evita (Eefje) Perón wordt door vele nog aanbid, lees over de keerzijde.

Onderweg naar Ricoleta loop ik langs een kunstacademie waar het schooljaar voor de geslaagden op straat gevierd wordt ( filmpje op FB ) een mooie kleurrijk afscheid.

De meiden geheel versierd met van alles en nog wat.

Ook loop ik langs een hele lange rij wachtenden en ik denk ‘ze zullen wel voor een bank staan’, maar deze rij is veel te lang. Als ik iemand aanspreek en vraag waarom deze mensen hier staan te wachten, verteld deze man me dat daar een hele goede Pan Dulce wordt verkocht, voor een redelijke prijs.

Pan Dulce ( Zoet Brood) deze wordt met de feestdagen genuttigd
Wachtende rij van wel 300 personen voor pan Dulce

Vandaag ga ik ook naar een groot museum ( museum Nacional de Balles Artes) uiteraard gratis toegang en je mag alles fotograferen zonder flits, ik tref er heel wat grote namen aan, veel Nederlanders waaronder een Vincent van Gogh en zelfs een Pablo Picasso. Ik ben nog nooit zo lang in een museum geweest, echt verrassend.

Le Moulin de la Gallete, Vincent van Gogh
Pablo Picasso, Femme allongée

En dan zie je in eens een grote beweegbare metalen bloem.

Floralis Genérica, Eduardo Catalano

Cabo Colonio

In BA kreeg ik de tip om hier naartoe te gaan, een busreis van 5uur, bijna aan de Braziliaanse grens. Als ik aankom zoek ik een camping, ik vind een hele leuke en er is ook een ander persoon Uruguay, maar geboren in Tadzjikië. Hij spreekt goed Engels en wacht op zijn vriend die vannacht ook zal komen, we spreken af dat we morgenvroeg gezamenlijk naar Cabo lopen.

Tentje staat op een mooi plekje in het plaatsje je Barra de Valizas op de camping Amaranto

Om half 7 is de bedoeling, het wordt een kort nachtje, we gaan omhalf 2 naar bed. Ochtend, eerst ontbijten en dan gaan we beginnen met onze wandeling van 12km door de duinen en over het strand. We moeten een klein riviertje over, maar als ik dat probeer, merk ik al snel dat hier te veel onderstroom is vanuit de zee. We nemen een bootje en dan gaan we verder wandelen. Het is erg mooi, deze duinen met daarin zo hier en daar wat rots formaties.

Granieten rotsformaties in de duinen
Iets van een gier die zich verlekkerd aan het kadaver van een aangespoeld zeeleeuwtje.
De boys noemen het een Black chicken.

We lopen door over het strand en in de verte verschijnt Cabo Polonio. De mannen kletsen aan een stuk door en dan willen ze een hardloopwedstrijd houden tussen hun beide.

Gabriel en Salim rennen pakweg 100m. Winnaar Salim

We zijn bij het hippie stadje en lopen erom heen om naar een zeeleeuwen kolonie te gaan kijken, grappig om te zien. We gaan een restaurant zoeken, deze zijn echter veel te duur en we besluiten inkopen te doen en zelf wat te maken. Zoeken een leeg stand gebouw en ik maak een salade. Ze vinden het heerlijk. Straks nog ff luieren en dan terug. Ik besluit om alvast te lopen en zij blijven nog even, siësta en de zon is te sterk.

Het lijkt wel of de twee jongens niet naar het meisje willen kijken
Cabo Colonio
Lunch time

Vanavond Asado, als de boys ook terug zijn gaan we inkopen doen voor de asado vanavond, 2 kg vlees voor 3 personen, 3 paprika’s, kaas en brood. We spreken af rond 9 uur te eten. Het wordt een feestmaal met lekkere Tannat de druif uit Uruguay.

Hout inkopen

Slowcooker in Uruguay

Heerlijk vlees

Meer MV

De stad is smeriger dan BA, veel hondendrollen op straat, het verkeer is rustiger en af en toe zie ik dat men een richtingwijzer gebruikt. Voetgangers hebben echter zelden voorrang. 3 dagen MV, bijna alle musea zijn gratis en men heeft heel veel strand waar je de zon kan zien opkomen en neer gaan.

De zon is weg en de mensen zitten nog gezellig aan de boulevard

Past niet in mijn rugzak, jammer. museum van de decoratie.

Museum aan het Rodopark, mijn moeder was ook naaister , Leerling van Appel?

Montevideo en Cabo Polonio

Yes ik heb een kaartje weten te bemachtigen bij Red Pagos, ze kijken me een beetje raar aan als ik mij identificatie laat ziet, Holland? “Van welke club ben je fan” is de vraag, daar moet ff over nadenken.”Welke kleuren hebben de teams” vraag ik en de keuze is dan snel gemaakt. National is rood/wit/blauw.

1-0 de fans gaan te keer en zingen continu tegen de andere fans

Eerst nog een Free tour. Ik krijg alles over de politiek te horen en hoe democratisch Uruguay is, een vrij land, maar ook vrij duur land. Het duurste van dit continent. Met de bijnaam Zwitserland van zuid-Amerika te zijn. Morgen doe ik nog een Free tour, maar vanavond eerst naar de wedstrijd, ik ben 2 uur van te voren bij het stadions en zie dat de fans van beide clubs gescheiden worden. Buiten tref ik een paar fans van National en vragen waar ik naar binnen moet “ nr 21” zeg ik en wijzen mij erop dat ik ver rechts moet gaan staan, crazy people….staan straks bij mij in het vak. Langzaam loopt het station vol en als de crazy people onder begeleiding van politie het station betreden wordt het feest. Kolkende massa ontstaat en uiteindelijk winnen WE met 2-0. Het stadion verlaten mag nog niet, we moeten ruim een half wachten zodat de Peñorol fans weg zijn.

We mogen er voorlopig niet uit.